Feest in de Dorpskerk om een dominee die weggaat.
Twee jaar interim-predikant zit erop.

Omdat er nog een aantal andere zaken spelen, krijgt de PKN van Fijnaart de ondersteuning van een interim-predikant. We zijn blij dat hij gekomen is maar na twee jaar gaat hij weg en vieren we feest.
En een feest is het in de Dorpskerk op zondagmorgen 15 november. Niet omdat ds. Ruben Schep ons gaat verlaten – zijn werk zit erop – maar omdat er in die twee jaar dat hij in Fijnaart werkt veel ten goede veranderd is.
Ruben preekt officieel voor de laatste keer in de Dorpskerk. Hij weet vast wel dat er afscheid genomen gaat worden, maar wat er gebeuren gaat weet hij niet. De dienst verloopt zoals alle andere. Maar als de kinderen van de kindernevendienst terugkomen, wordt de viering van het Heilig Avondmaal onderbroken. De kinderen en de leiding van de kindernevendienst vragen de aandacht. Kinderen die de kindernevendienst vanwege de leeftijd verlaten, krijgen een rugtas met van alles erin. Zo ook Ruben. Op de rugtas staan vier afbeeldingen van de Dorpskerk. Vervolgens wordt daar een kaars, een potje honing, een potje met Fijne Aarde, een zaklampje, een boekenlegger, zakjes met zaadjes, een flesje bier van de plaatselijke brouwerij, een fietsbel en een rolletje Kingpepermunt in gedaan. En elk attribuut staat voor iets.
Ruben is blij verrast. Hij bedankt de kinderen niet alleen voor de spullen maar ook voor de leuke gesprekken die hij met hen heeft gevoerd. De viering van het Heilig Avondmaal gaat verder en na de zegen worden de kerkgangers verzocht in het middenvak plaats te nemen.
Ruben zal nu worden toegesproken door kerkrentmeester Barthold Jongejan. In zijn toespraak bedankt hij Ruben voor alles wat hij in de gemeente heeft gedaan. Hij haalt aan dat Ruben met vertrouwen is gekomen en dat niet heeft beschaamd. In de kerkenraad is veel veranderd, zoveel dat er weer rust is om vooruit te kijken naar… en hoe samen te bouwen aan de toekomst.
Barthold prijst het geduld, de wijsheid en het ‘de dingen bij de naam noemen’. Ook wordt genoemd dat Ruben mensen heeft bezocht, diensten heeft geleid (in zijn preken verbindt hij zijn eigen leven met de Bijbel), gesprekken heeft gevoerd en lief en leed met mensen heeft gedeeld. Naast de rugzak die Ruben van de kinderen heeft gekregen, ontvangt hij nu ook een mand met streekproducten (te zwaar om bij hengsel te dragen) en een cadeaubon.
Bathold besluit met de blijdschap over Rubens komst, maar dat nu hij weggaat we feest vieren. Niet omdat Ruben eindelijk weggaat, maar omdat hij zichzelf overbodig heeft gemaakt: de Gemeente staat weer op eigen benen en we kijken terug op twee waardevolle jaren.
Tenslotte kan iedereen aan het eind van de dienst in de Vijverhof nog persoonlijk afscheid nemen van Ruben, die duidelijk onder de indruk is van dit afscheidsgebeuren: “Ik heb dit nog nooit meegemaakt…..” Sjerp Vormeer




