Van de Redactie

Het is maar een getal. Je bent zo oud als je je voelt. Twee uitdrukkingen die ik kan beamen. Afgelopen zondag mocht ik mijn 60e verjaardag vieren. En ik ben dankbaar dát ik die heb kunnen vieren. Dat ik die leeftijd gehaald heb. Ik heb helaas in mijn leven al meerdere mensen, o.a. een zwager en drie collega’s, verloren die het niet hebben gehaald.

Het is maar een getal. Je bent zo oud als je je voelt. Nou, mijn leeftijd heeft me, vooral toen ik jong(er) was, de nodige frustraties opgeleverd. Ik was (en ben nog steeds) nl. niet zo groot van stuk en werd (en wordt nog steeds) jonger geschat dan ik ben. Wat ik sinds de afgelopen 20 jaar wel helemaal prima vind! Maar in mijn jongere jaren was dat wel anders: was ik met 3 vriendinnen, waarvan ik de oudste was, werd altijd gedacht dat ik de jongste was. Gingen we een keer ergens heen of speelde ik in een bepaald volleybalteam mee, moest ik aantonen dat ik al 18 was, terwijl dat aan de anderen niet gevraagd werd. Toen ik 30 werd, dacht ik: “Hèhè, eindelijk 30, nu zal ik wel voor ‘vol’ aangezien worden.” Mwaahhh, viel tegen. Maar naarmate ik ouder werd en mensen mij nog steeds jonger schatten dan ik was, begon ik het wel leuk te vinden. Dan liet ik mensen wel eens eerst raden en vaak zaten ze er dan toch zeker een jaar of 5 naast. En ook de afgelopen tijd gingen veel wenkbrauwen omhoog als ik vertelde dat mijn 60e verjaardag naderde. “O, dat had ik niet gedacht” was dan vaak de reactie. Nu vind ik het wel leuk en een compliment dat ik jonger geschat word dan ik ben.

Het is maar een getal. Je bent zo oud als je je voelt. 60. Vroeger klonk dat als stokoud, maar ik voel me nog helemaal geen 60! Ik heb de genen van mijn ouders. En een drive-in woning die me met al dat traplopen wel fit (of jong) houdt.