Tandarts Wouters al 45 jaar niet voor één gat te vangen

We gaan terug naar 2 maart 1981 als tandarts Chris Wouters zich vestigt in Fijnaart. Hij begint met nul gulden en nul patiënten. Maar hoezo in Fijnaart?

Als de meester in klas 5 (groep 7) aan Chris Wouters, geboren en getogen in Roosendaal in een wijk waar veel metselaars en timmerlui wonen, aan hem vraagt wat hij later wil worden, is het eerste antwoord “Metselaar lijkt me wel leuk”.

Maar na een bezoek van het gezin Wouters aan de tandarts in Roosendaal, ontdekt de jonge Chris het beroep van tandarts. Als de meester aan het eind van het jaar nogmaals vraagt wat hij worden wil, is het antwoord “Tandarts”. “Geen metselaar meer?” vraagt de meester nog. ”Nee, tandarts.”

Vanaf dat moment staat de hele verdere studie in het teken van tandarts worden. Na de lagere school naar de HBS (Norbertus) en vervolgens naar Nijmegen voor de tandartsopleiding.

Als de studie klaar is wacht de militaire dienstplicht. Er is een tekort aan tandartsen. Het liefst wil Chris Wouters tandarts worden in Roosendaal. In de regio zijn zogenaamde ‘witte plekken’ waar geen tandarts is: Oud Gastel, Fijnaart en Klundert. Als hij op een van deze plekken tandarts wordt, hoeft hij niet in militaire dienst. De keus is snel gemaakt. Oud Gastel gaat net aan zijn neus voorbij en ook Klundert wordt door iemand anders ingevuld. Fijnaart blijft over en ach… zover van Roosendaal is dat niet.

De eerste drie jaar moet hij zich verplicht melden bij burgemeester Ockels als teken dat hij niet elders zijn praktijk houdt. In drie maanden tijd werkt hij hard in de avonduren om de praktijkruimte in gebruik te gaan nemen. Dat doet hij naast invalwerk voor een andere tandarts.

Vanaf eind 1981 runt hij samen met tandarts Vos uit Klundert een praktijk op Tholen. Na 18 jaar stopt de praktijk op Tholen. Na enige jaren verkoopt Chris Wouters de praktijk in Klundert en houdt alleen Fijnaart over.

Chris Wouters legt zijn hele ziel en zaligheid in het uitvoeren van zijn vak als tandarts. Hij is zelden afwezig en werkt heel wat uurtjes per week. Het contact met de patiënten is alles voor hem. Hij heeft dan ook serieuze belangstelling voor wat binnen een gezin leeft en informeert daar, voor zover mogelijk, altijd naar voor hij aan een behandeling begint.

Hij heeft zich nooit tot kaakchirurg of orthodontist willen specialiseren. Ooit heeft hij zich ingeschreven voor de opleiding ‘Paradontologie’ (tandvleesdeskundige), maar is daar nooit aan begonnen. Het gaat niet samen met een goede tandarts zijn. Bovendien ontbreekt tijd om te studeren.

Over de veranderingen in de tandartsbranche

In het begin is een tandarts een ‘integraal tandarts’; dat wil zeggen: een tandarts die alle handelingen verricht. Het begint bijvoorbeeld met vullingen verrichten met amalgaan (zilverkleurig), terwijl het later composiet (witgekleurd) wordt. Er komen allerlei specialismen op (orthodontie; implantologie) en er komen grote praktijken. Chris Wouters doet nog wel de nodige behandelingen zelf, zoals wortelkanaalbehandelingen en het plaatsen van kronen, maar als het voor de patiënt beter is, verwijst hij hen door naar een specialist. Doordat Chris Wouters alleen de noodzakelijke behandelingen doet, blijven zijn rekening conform wat er gedaan is.

Roet in het eten

Het gaat goed met Chris Wouters. Hij is nooit ziek, doet veel aan hardlopen -o.a. marathons lopen-, fietst graag en heeft plezier in zijn werk. Tot… een gebeurtenis tijdens een vakantie in Markelo in 2023 roet in het eten gooit. Na een fietstocht neemt hij rustpauze in het hotel. Maar na een half uur kan Chris niet van zijn bed komen. Een mondhoek is scheef gezakt; dat betekent naar het ziekenhuis. Chris zelf denkt dat het wel mee zal vallen, maar dat is niet het geval. Hij krijgt te maken met de gevolgen van een herseninfarct en moet vanaf dat moment alles weer leren: spreken, lopen en weer adequaat bewegen.

Heel hard werken en revalideren

Hij communiceert met tekeningetjes. Hij weet de woorden wel, maar ze komen er niet uit. Met ongelofelijk veel inspanning en oefening (zelfs midden in de nacht) lukt het Chris uiteindelijk weer zich te uiten. Ook het lopen gaat steeds beter: van wandelen en voorzichtig weer wat sneller, lukt tenslotte ook het hardlopen weer.

Chris wil en zal de ‘Marathon van Amsterdam’ lopen, zijn 25^e! Iedereen raadt het af, maar Chris zet door. Met de hulp van zijn vrouw en dochters en een uitgekiend trainingsschema slaagt hij erin de ‘Marathon van Amsterdam 2025’ te lopen in een tijd van 3 uur 19 minuten en 32 seconden. Hij wordt daarmee kampioen van Nederland voor 70-75 jarigen.

En nu….

Het allerliefst wil Chris Wouters weer als tandarts aan het werk in zijn praktijk. Maar dat is niet meer verantwoord. Het emotioneert hem als hij daarover praat, maar inmiddels heeft hij er vrede mee. Hij is blij met wat hij allemaal weer kan: praten, lezen, dingen begrijpen, in zijn praktijk praktijkmanager zijn voor administratieve klussen. Bovendien kan hij ook weer op wintrersport om te skieën. Wel is hij eerder moe.

De praktijk heeft een nieuwe tandarts uit Syrië. Zijn vrouw is een van de assistentes. Chris heeft er alle vertrouwen in. Het doet hem heel goed dat de praktijk is blijven draaien en het zichtbare werkplezier met de tandarts en assistentes gebleven is.  Een praktijk die op 2 maart 2026 al 45 jaar bestaat. CHAPEAU EN PROFICIAT.

Sjerp Vormeer