Terug naar hoofdinhoud

Van de redactie

Ter intro: Geslaagd



Van de redactie
Voor tientallen jeugdige plaatsgenoten ging donderdag letterlijk de vlag uit. Ze waren geslaagd! De alcoholvrije bubbels spoten tegen het plafond, confetti dwarrelde door woonkamers en tranen van geluk stroomden als smeltende ijsjes op een hete junidag. Maar niet overal. In sommige huizen bleef het stil. Op een enkel snikje na. Want waar geslaagd wordt, wordt ook gezakt.

Zelf ben ik twee keer gezakt. Zwemdiploma B bleek een brug te ver. Iets met benen die niet synchroon sloten. En bij mijn eerste rijexamen reed ik blijkbaar te onzeker. Maar goed: mijn middelbareschooltijd sloot ik wel in één keer af. Op de Mavo voor Ballet en Muziek in Rotterdam. Voor de duidelijkheid: ik zat in de muziekklas. Mijn dansmoves show ik hooguit in de badkamer.  

Van de diploma-uitreiking weet ik niets. Dat vraagt om enige uitleg. In die tijd was ik meer bezig met muziek maken en plaatjes draaien dan met het openslaan van studieboeken. Sterker nog: ik was zó verrast dat ik geslaagd was, dat ik voor de dag van de uitreiking een optreden met mijn drive-in-show had gepland. Gelukkig was mijn vader zo goed om naar Rotterdam af te reizen om mijn diploma in ontvangst te nemen. Daar kreeg hij direct spijt van. Tijdens de uitreiking werd ik naar voren geroepen. Met het lood in zijn schoenen liep mijn vader naar de schooldirecteur. De zaal keek verbaasd: had deze man van middelbare leeftijd nu pas zijn mavo-diploma gehaald? De verrassing werd nog groter: ik bleek ook nog eens de beste eindexamenresultaten te hebben behaald. Daar stond mijn vader, in zijn nette kloffie, als het beste jongetje van de klas. Het was meteen de laatste keer dat hij namens mij de honneurs had waargenomen.

Advertenties