Van de Redactie

Neem het gerust van me aan… al jouw, uw en ook mijn voorouders waren nomaden. Het heeft even geduurd, maar langzaam maar zeker is zo’n beetje de hele wereld door de mensheid ingenomen. Op bijna iedere hoek op aarde kom je ze tegenwoordig tegen, de homo sapiens met zijn/haar malle fratsen.

Nederlanders… al eeuwenlang van de partij in welk buitenland dan ook. De een als vlucht, de ander om te vechten. Werk of vakantie, een prima reden om de koffers vol te proppen. Op zoek naar vlinders in je buik? Er schijnt her en der een handjevol radeloze B&B-eigenaren rond te lopen die nog wel een vleugje romantiek kunnen gebruiken. 

In de afgelopen maanden keerde een hele kudde dorpsgenoten de Fendert de rug toe. Ik ben er een van. Mijn bestemming: Spaans Baskenland. Een aanrader! Want eerlijk waar, prachtig daar! Over het algemeen redelijk lekker weer en ook heerlijk eten. Maar hun taal, nada, niente, helemaal niks kon ik daarvan bakken. Daarom is het zo fijn om in West-Brabant te zijn. Zoals ik geen chocola van Euskara, de Baskische taal, kon maken, leverde mijn hûh, welluk en wâ zeede gij bij mijn tijdelijke gesprekspartners de nodige gefronste wenkbrauwen en klapperende oren op.

Agur, San Sebastián, Bilbao, Bermeo en omstreken. Of, dat klinkt mij toch wat bekender in de oren: tot strak! Of houdoe, het is mij eerlijk gezegd om het even.

Albert Bienefelt