Van de redactie

Vrijdag, vlak voor Koningsdag, mocht ik aanwezig zijn bij de uitreiking van de lintjes aan twee inwoners van Fijnaart. Een moment dat ieder jaar bijzonder blijft. De spanning vooraf, de verrassing en vooral de gezichten wanneer het besef indaalt dat het écht om hen gaat… dat zijn momenten die je bijblijven. Het is oprecht mooi om te zien hoeveel waardering er schuilt in zo’n onderscheiding.

Want een lintje krijg je niet zomaar. Daar gaat jarenlange inzet aan vooraf. Vaak in stilte, zonder op de voorgrond te treden. Ook dit jaar werden twee mensen onderscheiden die zich al lange tijd vrijwillig inzetten, werk dat we in het dorp niet direct zien, maar dat wel van onschatbare waarde is.

Het zette me aan het denken. Zelf kom ik uit een gezin waar vrijwilligerswerk heel normaal was. Mijn moeder was boerin, maar daarnaast ook intensieve vrijwilliger op allerlei gebied en heel betrokken bij het dorpsleven. Zo was ze jarenlang voorzitter van het Oranjecomité in Klundert. Ik kan me nog goed herinneren dat ze soms vaker op het gemeentehuis zat dan thuis. Als er dan iemand belde, zeiden wij als kinderen wel eens voor de grap: “Nee hoor, die woont hier niet meer, die woont op het stadhuis.” Mijn moeder kon daar niet om lachen. Wij lagen en nog steed er dubbel om en mijn vader stiekem ook.

Toch zat daar geen grap achter. Bij ons thuis werd het vanzelfsprekend gevonden dat je iets doet voor een ander. Het maakte niet uit wat, als je maar bijdroeg. Die mentaliteit komt ergens vandaan. Mijn moeder groeide op in de Wieringermeerpolder in een tijd waarin er nog weinig was. Het was de opbouw na de oorlog. Daar bouwde men samen met buren en het hele dorp aan een nieuwe gemeenschap. Niet alleen door te werken, maar juist ook door zich in te zetten voor de leefbaarheid. Dat schept een band, een gevoel van saamhorigheid.

Diezelfde houding heb ik meegekregen. En eerlijk is eerlijk: het kost vaak minder moeite dan je denkt. Sterker nog, je krijgt er veel voor terug. Een gevoel van verbondenheid, waardering en het idee dat je samen iets neerzet.

Daarom een oproep. In Fijnaart zijn er genoeg verenigingen en organisaties die staan te springen om hulp. Denk aan het Oranjecomité, de Heemkundige kring, Fijnaart Lokaal, Surplus, de Evenementenstichting of de Brandweer. Allemaal zoeken ze mensen die, net als jij en ik, een steentje willen bijdragen.

Want als we willen dat Fijnaart een fijne plek blijft om te verblijven, dan zullen we het samen moeten doen. En hoe meer handen, hoe lichter het werk. Misschien is dit wel het moment om in beweging te komen.