Terug naar hoofdinhoud

Van kleine smederij tot middelgroot staalbedrijf

Hoe personeel en directie samen een bedrijf succesvol maken



Van kleine smederij tot middelgroot staalbedrijf
De directie van de ZNS Foto Sjerp Vormeer
Het voormalig bedrijfsterrein van de Zuid-Nederlandse Staalbouw geldt jaren als het lelijkste plekje van Fijnaart. Op dat terrein heeft wel een bedrijf gestaan, dat aan veel mensen werkgelegenheid bood en veel voor Fijnaart en omstreken heeft betekend. Jo Schreuders neemt in Willemstad in 1948 een kleine smederij over, waar ze vlasmachientjes bouwen. Zo begint het….

In 1951 huurt hij een appelschuur in Fijnaart van 7 bij 12 meter voor 5 gulden per week, die hij zelf moet opknappen. De Gemeente Fijnaart is verdeeld over deze zaak: in een stemming van vijf tegen en zes voor mag Jo de schuur aan de Boomgaardstraat huren. In deze schuur overigens ontmoet Jo zijn toekomstige vrouw Rika, met wie hij op 9 november 1955 trouwt.

In 1956 is de vlascultuur verleden tijd. Er wordt overgegaan op het maken van staalconstructies. Daarnaast nog een winkel in ijzerwaren, door Rika op papier geleid. Die wordt snel weer verkocht aan Wim Sanders, omdat de tijd die Jo in de winkel besteedt ten koste gaat van zijn werkplaats.

Het bedrijf begint te groeien van een piepkleine smederij tot een middelgroot staalbouwbedrijf. In 50 jaar tijd groeit het bedrijf tot 380 werknemers met een omzet van 100 miljoen gulden.

Zij maken onderdelen voor hoogbouwmagazijnen van 30 meter hoog; hebben bemoeienis met o.a. de ijzeren constructies van IKEA Barendrecht en IKEA Breda, Dolfinarium Harderwijk, het Per+ project bij Shell Pernis (de vernieuwing van een complete fabriek; het gróótste project van ZNS) en het Nieuwe Wembleystadion in London.

Een grote klap is het plotselinge, veel te vroege overlijden van Jo Schreuders. Henk Franken, ooit als 34e medewerker het bedrijf binnen gekomen achter de tekentafel, wordt door Rika Schreuders benoemd tot directeur.

In 1985 vindt uitbreiding plaats naar industrieterrein Dintelmond en in 2002 de fusie met Hollandia (Krimpen aan den IJssel). Daarvan maken ze zich in 2007 los. Hollandia gaat verder met de Staalbouw, directeur Henk Franken gaat door met wat dochterbedrijven zoals de Zuid-Nederlandse Ramenfabriek (Rucphen) en Zuid-Nederlands Installatiebedrijf (Berkel-Enschot).

95 en 85 jaar oud

Twee van de toenmalige ZNS-directieleden, Rika Schreuders en Henk Franken kwamen afgelopen 12 januari nog eens bij elkaar. Rika Schreuders wordt de volgende dag 95 jaar en Henk Franken is 29 december 85 jaar geworden. Vragen naar de hoogtepunten en mogelijke dieptepunten in beider levens is niet te doen. ‘Huize Anligejo’ aan de Wilhelminastraat ademt ZNS. Vooral Henk Franken weet heel veel te vertellen over het bedrijf aan de Boomgaardstraat.

Vraag hem naar wat hem een goed gevoel geeft, dan is het de grote betrokkenheid van het personeel bij het bedrijf. Dat heeft er voor gezorgd dat het bedrijf gegroeid is tot wat het is geworden. Een perfecte sfeer, zowel Jo als Henk begaven zich onder de mensen en zorgden voor een fijn werkklimaat. Ze voelden zich allerminst verheven boven de medewerkers en straalden dat uit. Henk bekent wel eens slecht geslapen te hebben, bang dat het dak van een hangar op Schiphol met 40 Fokker 100’s zou instorten.

Natuurlijk zijn er moeilijke momenten als een naar bedrijfsongeval plaatsvindt. Maar verder: leuke, maar soms ook wilde personeelsfeesten, busreisjes met de vrouwen van de werknemers georganiseerd door Rika. Henk krijgt een goed gevoel als hij bij andere bedrijven personen tegenkomt die hij ooit als ZNS-directeur heeft aangenomen en die nog steeds lovend over hem spreken.

Rika

Rika is nog altijd trots op de ‘Leefbaarheidsprijs’ die zij (en Jo Schreuders postuum) in 2008 van de Dorpsraad mocht ontvangen. Rika Schreuders is overigens niet alleen bekend van de Staalbouw. Zij is tot 1983, gedurende 27 jaar, presidente geweest van het koor Polyhymnia en zingt na 1983 nog steeds haar partijen mee.

Pratend over hoogtepunten en dieptepunten komen het vroege overlijden van haar ma Jo (56 jaar) en van hun zoon Ger-Jan (32 jaar) aan bod. Het kost Rika moeite dat er zoveel mensen niet meer zijn.  Ja, ouder worden maakt wel eens eenzaam.

Hoogtepunten zijn de geboorten van de eigen vier kinderen (Anja, Lia, Ger-Jan en Jolanda = Anligejo), de 7 kleinkinderen en de 8 achterkleinkinderen. Ook het feit dat ze al 60 jaar het huis mag bewonen aan de Wilhelminastraat.

Het lelijkste plekje van Fijnaart van weleer, wordt ongetwijfeld een van de allermooiste. Er worden 57 duurzame en betaalbare woningen gebouwd. Het is alsof Jo Schreuders in zijn begaan met mensen, daar de hand in heeft gehad. Het is bijna een eer in die nieuwe mooie wijk te mogen wonen. 

Sjerp Vormeer

Advertenties